Τετάρτη 29 Απριλίου 2015

Τίποτα δεν συμβαίνει......



Hey!

εσείς...εσεις οι αιωνίως δανειζόμενοι και χρεωμένοι!
Εσεις εκει!

...με τις δανεικές ζωές, που δανείζετε ακόμη και στο χάρο κομματια σας, θαρρώντας πως κάνετε ανταλλαγή με δαύτον και θα σας χρωστάει!!

Kούνια που σας κούναγε!
Το μέλλον σας χέστηκε απο τη χαρά!

Και δυστυχία μας..... μας πήρατε στο λαιμό σας!

Ζητάτε να μοιραστούμε τη πραγματικότητα σας. Να ζήσουμε το ψέμα μέσα στο ψέμα, μυστικά εξαπατημένοι, όπως πάντα.
Και τραγουδάτε γλυκά στ αυτιά μας....για να πειστούμε.
Αλλά τι να τα κάνω τα τραγούδια σας τα ζαχαρωμένα;

Τόση πίκρα συσσωρευμενη απο εξαναγκασμούς δεν διαλύεται παρά γεννάει πιότερη δυσφορία!

Εντάξει, μη τρομάζετε πια τόσο...ειμαστε πολυ λίγοι, η τάξη δεν διακυβεύεται η αναιμική ασφάλεια σας δεν κινδυνεύει!

....αφού, η γενικη υπνωση καλά κρατεί,...

... αφού, ολες οι ιδεολογίες ξεπουλήθηκαν και καταναλώθηκαν ήδη, σα "λαχταριστά" γκατζετ...

....αφού, αλλάζουμε ψευδαισθήσεις με εξαιρετική ευκολία και ταχύτητα σαν τα εσώρουχα μας!

Τι ανυπόφορη κατάντια όλο τουτο το μασκάρεμα! Τι ταπείνωση!

Καθε τόσο ν ανταλλάσονται καμώματα, έξυπνοι ντεμεκ ελιγμοί και ταυτόχρονα κτηνώδεις επιθέσεις, όλα κάτω απο την πλήρη εποπτεία του γενικού συντονιστή των πάντων την Οικονομία!

Επαρκής ο φθόνος του ενος για τον άλλο, ετσι για να νιώθετε οτι υπάρχετε ... μόνο που υπάρχετε σα δούλοι. Μοναχά σα δούλοι!

Ενταξει λοιπόν, συνεχείστε - αφού το θέτε - συνεχίστε να γονατίζετε,
...να αστυνομεύετε τις δικές σας συναντήσεις,

να περιπλανιέστε στις θλιβερές πόλεις -υπονόμους που φτιάξατε, κυνηγώντας ξεφτισμένες πλαστικές "ηδονές" και γελοίους "έρωτες".

Τίποτα δεν συμβαίνει και .....τίποτα δεν θα συμβεί!





Τρίτη 7 Απριλίου 2015

Steppenwolf?






Να ειμαι ο εαυτός μου εντάξει, αλλά με τον άλλον εαυτό, τι γίνεται;;;
Υπαρξιακές αντιφάσεις;;;;
Οι συγκρούσεις κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου θα έλεγε κάποιος.
Ζωή, θάνατος, εφήμερο, αιώνιο.
Η διττή ανθρώπινη φύση;;;;



Μοναχοί αλλά και και ν αποζητούμε τη συντροφικότητα.
Να συντροφευόμαστε αλλά να βιώνουμε απίστευτη μοναξιά και αίσθημα ανικανοποίητου.
Να παραδινόμαστε σε απολαύσεις και να γοητευόμαστε από το άγνωστο και σκοτεινό, αλλά ν αποζητάμε και να δενόμαστε τελικά με το οικείο.
Απο τη μια να αποσυρόμαστε στον ιδεατό αλλά έρημο κόσμο του πνεύματος και απο την άλλη να διαπιστώνουμε την αναγκαιότητα της επαφής με τον απτό και φθαρτό κόσμο γύρω μας;;;

Το αναπόδραστο κακό ....είναι το τετριμμένο!


Ολα αυτά σκέψεις απο μία θύμηση παλιού αλλά διαχρονικού αναγνώσματος ...


«Δεν έβλεπα κανένα δρόμο πίσω απ’ αυτό που φοβόμουν. Αν σήμερα στον αγώνα μεταξύ της απελπισίας και της δειλίας νικούσε ίσως η δειλία, αύριο και κάθε μέρα θα στεκόταν και πάλι μπροστά μου η απελπισία θεριεμένη από την περιφρόνηση του εαυτού μου. Θα έπαιρνα το μαχαίρι στο χέρι μου και θα το πετούσα μακριά, μέχρ που τελικά να πάρω την απόφαση και να το κάνω. Μιλούσα στον εαυτό μου λογικά, σαν να μιλούσα σε φοβισμένο παιδί, μα το παιδί δεν μ’ άκουσε, το έβαλε στα πόδια, ήθελε να ζήσει».

_ «Ο λύκος της στέπας» του Ερμαν Εσσε.

«Ο λύκος της στέπας» του Ερμαν Εσσε, είναι ενα απο τα πιο σπουδαία έργα της λογοτεχνίας, εκτος απο ένα κατηγορώ στην ανερχόμενη στην εποχή του Έσσε αστική τάξη, είναι και μια τραγική απόπειρα να αναζητηθεί η ευτυχία του ανθρώπου μέσα από αρχέτυπους δρόμους και θεωρίες ψάχνωντας την βαθύτερη φύση του.




H δική μου Ναυτία...

Πρωινή υπαρξιακή κρίση...ή αλλιώς Ναυτία όπως την ονομάτισε και Ζ.Π.Σαρτρ.
Δεν πεινάς αλλά τρώς...για να περάσει η ώρα!
Ο καθρέφτης σήμερα είχε ενα μαυροκόκκινο λεκέ....
Μα τι άνεση τελοσπάντων! Δεν υπήρξα ποτέ!
Στεγνή και με κενά.
Αλλο δεν έχεις .... απο το να είσαι ο εαυτός σου.
Χωρίς αναπολήσεις πλέον! 
Απλά, λέγεται πως έτσι βιώνεις τον παραλογισμό του κόσμου και των ανθρώπων....



Παρασκευή 3 Απριλίου 2015

Ο Ενοχοποιημένος άνθρωπος....





Ο καθένας έχει το δικαίωμα να έχει τη δική του άποψη, αρκεί να συμφωνεί με τη δική μου.

(από τη «Δίκη»)


Ο Γιόζεφ Κ., ο πρωταγωνιστής του αριστουργηματικού μυθιστορήματος του Φραντς Κάφκα «Η Δίκη» συλλαμβάνεται ένα πρωί καθώς βρίσκεται στο δωμάτιο του και περιμένει να πάρει το πρωινό του.

Οι φύλακες τον συλλαμβάνουν χωρίς πολλές εξηγήσεις και δίχως καθυστέρηση. Για τον Γιόζεφ Κ. ξεκινάει μια συγκλονιστική περιπέτεια.

Όλη η ουσία της αφήγησης συνίσταται στη προσπάθεια του Κ. να καταλάβει και να εξηγήσει «γιατί» κατηγορείται.

Οι απαντήσεις που έρχονται είναι πάντα ορθολογικές, είναι τεκμηριωμένες, αλλά ταυτόχρονα δίχως ουσία. Η αγωνία του να εκφράσει κάποιους προβληματισμούς του βρίσκεται συνεχώς σε ένα πλαίσιο έτοιμων απαντήσεων που αναγκαστικά οφείλει να αποδεχτεί χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Κανόνες και αποφάσεις γι’ αυτόν αλλά δίχως αυτόν!

Μια εξήγηση που ποτέ δεν του δίνεται και που τον αναγκάζει να δεχτεί μια πραγματικότητα που του προσφέρεται ως μοναδική και απόλυτη.

Η δυσφορία και η ανάγκη για δικαιοσύνη παραμένουν μέχρι το τέλος.

Η απρόσωπη εξουσία ξεπερνά την ουσία της ύπαρξης.

Για τον Γιόζεφ, η φρίκη αυτή της εξουσίας εκδηλώνεται μέσα από στερεότυπες ορθολογικές απαιτήσεις που όμως δεν δικαιολογούνται στην ανθρώπινη λογική, γιατί η μόνη λογική που ισχύει εδώ είναι ο φόβος της συνέπειας, βασισμένος στην άσκηση δύναμης και στους νόμους που ο Γιόζεφ Κ. δήθεν έχει παραβλέψει!

Η προσπάθεια κάθε ανθρώπου να συλλάβει το «γιατί» παραμένει βασική προϋπόθεση της ύπαρξης του!

Αλλά τι καταστροφή...πνευματική, πολιτιστική, ηθική, όταν δικάζεται κάποιος οχι επειδή δεν ξέρει τους λόγους, αλλά γιατί προσπαθεί να βρει πραγματικές εξηγήσεις τη στιγμή που κανένας δεν είναι διαθέσιμος να ασχοληθεί μαζί του.

Ο Κ. όμως δεν είναι ούτε αθώος, ούτε ένοχος. Είναι ένας άνθρωπος ενοχοποιημένος, κάτι εντελώς διαφορετικό!
Παγιδευμένος στην ενοχή!

Είτε την ενοχή την επιβαλλόμενη απ έξω, είτε αυτήν εκ των έσω, την αυτοεπιβαλλόμενη.
Χωρίς τρόπο διαφυγής.

Ενοχοποιημένος!






Δευτέρα 23 Μαρτίου 2015

ΜΑΘΗΜΑ.... Μαγική Bοτανολογία/Φυτολογία για προχωρημένους!


 




Σήμερα μαθηματα "κηπουρικής" ή μάλλον μαγική Φυτολογία για προχωρημένους!!

Μανδραγόρας! Το φυτο που μιλάει!



Ενα επικίνδυνο δηλητηριώδες ανθρωπόμορφο φυτό για το οποιο υπάρχουν παράξενοι θρύλοι και απίστευτες παραδόσεις!Ο Μανδραγόρας (Mandragora officinarum) δικότυλο της οικογένει­ας των Σολανιδών (Solanaseae). Πολυε­τής πόα, χωρίς βλαστό ή με βλαστό, ρίζα σαρκώδη, πασσαλώδηO Μανδραγόρας είναι ποώδεις φυτό που το βρίσκουμε στις μεσογειακές χώρες με μεγάλα φύλλα και με ρίζα διχαλωτή που μοιάζει με ανοιχτά πόδια ανθρώπου που στέκεται όρθιος. Ο θρύλος μιλάει για αυτοτιμωρία κάποιου άντρα που ερωτεύτηκε μια νεράιδα και όταν αυτή έχασε την ζωή της θέλησε να την ακολουθήσει και ζήτησε να τον θάψουν όρθιο δίπλα της και όταν κάποιος πάει να τον ξεριζώσει από δίπλα της, αυτός βγάζει μια φωνή-στριγκλιά που σκοτώνει ή τρελαινει όποιον δεν είχε προφυλαγμένα τα αυτιά του εκείνη την ώρα.!!!!Από το φυτό αυτό κατασκευάζονται υπνωτικά και σπασμολυτικά φάρμακα.





Ο Μανδραγόρας είναι γνωστός από την αρχαιότητα. Βρέθηκε στους Αιγυ­πτιακούς τάφους των Θηβών του 1800 π.χ. και τον χρησιμοποιούσε ο Ιπποκράτης ως αναισθητικό.
Ομως στην βίβλο, αναφέρονται και οι μαγικές αφροδισιακές ιδιότητές του κατά τον μεσαίωνα, που το χρησιμοποιούσαν σαν ηρεμιστικό για τους μελλοθάνατους με σταύρωση! Λολ!
Λέγεται ακόμη οτι τα ερωτικά φίλτρα τα παρασκεύαζαν από τη ρίζα του μανδραγόρα και γι αυτό η Αφροδίτη λεγόταν και Μανδραγορίτις. Οι νέοι στην Αττική είχαν πάνω τους ένα σακουλάκι με κομμάτια ρίζας μανδραγό­ρα για ερωτικό φυλαχτό....
Ετσι, οι αρχαίοι Έλληνες το ονόμαζαν «μήλο του έρωτα», οι Άραβες «μήλο του διαβόλου», φυλές του όρους Λίβανος «αυγά των τζίνι» (ότι πραγματοποιούσαν τα όνειρα του χρήστη), οι Εβραίοι το αποκαλούσαν «τα μήλα της αγάπης» ως γονιμοποιά για τις γυναίκες, αυτή η παράδοση διατη­ρείται μέχρι σήμερα.
Ειπαμε οτι το φυτό έβγαζε οξεία κραυγή που τρέλαινε όποιον την άκουγε και όποιος το ξερίζωνε χωρίς τις κατάλληλες προφυλάξεις πέθαινε. Έπρεπε να ξεριζωθεί νύχτα με πανσέληνο να είναι παρών ένας μαύρος σκύλος ή γάιδα­ρος να έχουν δέσει τη ρίζα του μανδρα­γόρα στο πόδι του και να το ξεριζώσει.

Και ολιγον επιστήμη της χημείας....
Σήμερα, η σύγχρονη επιστήμη έχει αποφανθεί ότι οι ρίζες του μανδραγόρα περιέχονται στην κατηγορία των αναλγητικών όπως η μπελαντόνα και η τα φύλλα της κόκας.Δύο από τα ενεργά χημικά συστατικά του μανδραγόρα είναι η ατροπίνη και η σκοπολαμίνη δύο ισχυρά κατευναστικά. Ο μανδραγόρας έχει επίσης μεγάλη περιεκτικότητα σε μανδραγορίνη, ένα ισχυρό υπνωτικό και ναρκωτικό. και τα αποτελέσματα από την χρήση του μανδραγόρα είναι εξαιρετικά απρόβλεπτα και πολύ τοξικά!

Και τέλος οι μανδραγόρες απο την ταινία του Harry Potter!!!!


Πέμπτη 19 Μαρτίου 2015

Μια γενναία γυναίκα, μια ιδιοφυής καλλιτέχνιδα! Camille Claudel


Camille Claudel, Sakountala, sculpture (Marbre), 1905, 
Musée Rodin, Paris.


Η Καμίλ Κλοντέλ που ήρθε στον κόσμο για να κάνει τη διαφορά στην τέχνη και τη ζωή: το κορίτσι που στα 12 του συγκινήθηκε από τη γλυπτική, έμελλε να αφήσει τη σφραγίδα της στη σύγχρονη τέχνη τόσο από το δικό της έργο όσο και την επίδραση που άσκησε στον κορυφαίο γλύπτη Ροντέν!

Η πολυτάραχη και θυελλώδης σχέση που διατήρησαν οι δυο τους θα άφηνε τα χνάρια της στο έργο και των δύο καλλιτεχνών, με την ίδια βέβαια στο τέλος να αποσύρεται από τα εγκόσμια και να καταλήγει τελικά σε άσυλο φρενοβλαβών!
Με ζωή σαν κομήτη και έργο με κολοσσιαία επίδραση στον χώρο των πλαστικών τεχνών, η γενναία και αντισυμβατική αυτή γυναίκα πάλεψε μέσα σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο με νύχια και με δόντια, κι όταν η εύθραυστη υγεία της την πρόδωσε, ένα πράγμα θα γινόταν προφανές: η κοινωνία ποτέ δεν δέχτηκε να την ενσωματώσει στις τάξεις της...

Γνωστή πάντα για την αποτύπωση της στιγμής, τον εγκλωβισμό της φευγαλέας εντύπωσης μιας χειρονομίας ή ενός νεύματος. ....













1915, χειμώνας στο άσυλο ανιάτων στο Μοντεβέργκ, στη Νότια Γαλλία.
Η Καμίλ Κλοντέλ, γλύπτρια, μούσα και σύντροφος του Ροντέν, βρίσκεται έγκλειστη κατά παραγγελία των γονιών της, με μοναδικό φωτεινό σημάδι τις αραιές αλλά τακτικές επισκέψεις του αδελφού της, Πολ.
Η Κλοντέλ θα ζήσει στο άσυλο τα τελευταία 29 χρόνια της ζωής της.
Δε θα ξαναδημιουργήσει κανένα έργο.
Το μοναδικά δημιουργικό μυαλό της θα σβήσει σιγά-σιγά μέσα στη μοναξιά και την υπαρξιακή απορία. ...!
Απο τη τελευταία ταινία (2013) για την Καμίλ με την Ζιλιέτ Μπινός.


Δευτέρα 16 Μαρτίου 2015

ΧΑϊΚΟΥ



Ενα χαϊκού ....(εις την ιαπωνική 俳句, που σημαίνει "αστείος στίχος")

Ενα χαϊκού λοιπόν, παραδοσιακά αποτελείται από τρεις ομάδες των 5, 7, 5 συλλαβών, οι οποίες τοποθετούνται σε τρεις στίχους για έμφαση ή σε έναν, χωρισμένο με κενά....ως ποιητική φόρμα δηλαδή. Το χαϊκού έχει συνολικά 17 συλλαβές και είναι η πιο σύντομη μορφή ποίησης στον κόσμο!

Σκαρώνω ένα στα γρήγορα...

Ο Μάρτης λειψός

Εφέτος παγώσαμε

Κανένα νεύμα...


και αποδομημένο σε συλλαβές....


Ο Μά-ρτης λει-ψός

Ε-φέ-τος πα-γώ-σα-με

Κα-νέ-να νεύ-μα.