Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

Μία έμπνευση της βροχής.....

Βήματα προς τα πίσω...
Νόστος...
Κλειδωμένη στο παρελθόν.
Με μια αρμαθιά κλειδιά κρεμμασμένη στο λαιμό μου,
κάθε φορά πιάνω ένα κλειδί...στην τύχη...
και ανοίγω τις κουρτινες του χθες.
Καπνός με τυλίγει πάντα,
ειναι ο λογος που θέλω να καπνίζω.
Και μια γόπα βρεγμένη, στην χούφτα,
για τέλος.
Γιαυτό μου έρχονται συνήθως "μαύρα" στιχάκια στο νου.
"...και λέω πως οι άνθρωποι που όλα τα κερδίσαν,
σαν κούκλες ειναι που γελούν μεσ στις βιτρίνες πια..."

Σάββατο, 23 Απριλίου 2011

Hanami



Hanami
mentre la terra trema
rivesti i ciliegi di delicati fiori.
...
Hanami,
sorrisi di gioia
nell’aria avvelenata.

"Meloni Valentina"


Το βρήκα στο διαδίκτυο...μου άρεσε!


Hanami,
ενώ η γη σείεται..
καλύπτονται τα πέταλα των λεπτών λουλουδιών.

...

Hanami,
χαμόγελα χαράς
στο δηλητηριασμένο αέρα.

........

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

...ονειρικά πετάγματα....

Είδα χθές αυτό το βιντεάκι και αυτομάτως μου ήρθε η σκέψη:... Σα το πέταγμα μεσα σε ονειρο, μου μοιάζει....



Κοιμάσαι λοιπόν και ονειρεύεσαι... και αναρωτιέσαι αν μπορείς να πετάξεις, αφου εισαι άνθρωπος δεν εισαι πουλί- στον ύπνο σου πάντα - αλλά απο την άλλη σου έχει ξανασυμβεί - στον ύπνο σου πάντα - άρα, έχεις την εμπειρία γιατι να μη το προσπαθήσεις; Και το προσπαθείς - στον ύπνο σου πάντα - και το μονο που καταφέρνεις ειναι να ανασηκώνεσαι μόλις 1 μέτρο απο το έδαφος και αντε και με λίγη καλή προσπάθεια 2 μέτρα, ακριβώς πάνω απο τα κεφάλια του πλήθους και λές τα κατάφερα...αλλά δεν πας ψηλότερα. Και αυτό το πλήθος των ανθρώπων να μένει εκεί, να στέκεται ακίνητο και να αγναντεύει τον ορίζοντα μακρυά...ακίνητο, να ατενίζει τις μακρινές χώρες και τις άλλες θάλασσες! Να ατενίζει αδιασάλευτο! Κάπου κάπου ξεχωρίζουν μερικοί, οχι μεγάλες διαφορές μόνον η στάση του σώματος αλλάζει, δηλαδή κάθονται σε καρέκλες ή χάμω στη γή, κάποιοι χορεύουν, οι οργισμένοι βρίζουν και φτύνουν ..μέχρι.. που τρως και συ τη ροχάλα...διότι οι χαμηλές πτήσεις τα έχουν αυτά.

Γι΄αυτό σου λέω... αδραξε την μέρα, ζησε το τώρα χωρις τυψεις, ενοχές και θλίψη και το παρον σου θα φτιαξει το μελλον...

όπως το έλεγε, σοφά, και ο Ν. Καζαντζάκης στην Ασκητική του:

Που πάμε μη ρωτάς.
Ανέβαινε, κατέβαινε...
Δεν υπάρχει αρχή,
δεν υπάρχει τέλος.
Υπάρχει η τωρινή τούτη στιγμή,
γιομάτη πίκρα,
γιομάτη γλύκα και
την χαίρομαι όλη!

Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

....take this night

"There are things
I have done,
there is a place
I have gone,
There's a beast,
and i let it run,
now it's running my way
That you can't forgive
You can't forget,

so take this night,

wrap it around me like a sheet....
I know i'm not forgiven
but i hope that i' ll be given
some peace"