Το "τώρα" ειναι ο μόνος χρόνος που γνωρίζω...

Τώρα....συμμαζεύω όλες τις άβολες εικόνες,
ανακαλύπτω τις σκοτεινές γωνιές του μυαλού και ακούω λιγδιασμένα λόγια.
Ολα τα ρεμάλια σιωπηλά γερμένα στα λιπαρά πεζοδρόμια.
Επαναλαμβανόμενοι ήχοι που σαπίζουν κρεμμασμένοι απο κεραίες "αρχαίων" τηλεοράσεων.
Κουρέλια...μα τραγουδάμε.
Λασπουριά μας αγκαλιάζει και μας στριφογυρνά.
Χα!....προφανώς σας έχουν τελειώσει οι προτάσεις για έξυπνες αγορές!
Κλειδωμένοι στο πουθενά.Σα βάτραχοι πεταμένοι στο βραστό νερό!
Whispering...
KEEP THE STREETS EMPTY FOR ME......
...και εκεί γλιστρώντας, αρχίζει ο έρωτας των τρένων, αυτών των θαυμάσιων, υπέροχων σιδερένιων γιγάντων.
Κρύβουμε κάτω απο τις ιδρωμένες μασχάλες τα παγωμένα μας δάχτυλα και αναρωτιόμαστε που να ειναι άραγε εκείνα τα τρένα ...τα τρένα του έρωτα?

Το χάσμα...

Το χάσμα ανάμεσα σε αυτό που πρέπει να ζεί κανείς και σ΄αυτό που πραγματικά ζεί είναι τόσο μεγάλο πλέον που έχουμε φτάσει να αμελούμε αυτό που πραγματικά γίνεται χάριν αυτού που θα έπρεπε να γίνεται...

I walk a lonely road
The only one that I have ever known
Don't know where it goes
But its home to me and I walk alone

I walk this empty street
On the Boulevard of broken dreams
Where the city sleeps
And I'm the only one and I walk alone
I walk alone
I walk alone

My shadows are the only one that walks beside me
My shallow heart is the only thing that's beating
Sometimes I wish someone out there will find me
Till then I'll walk alone

..η επιθυμία...

.....η άβυσσος της ανθρώπινης ψυχής, η οποία μπροστά στα μεγάλα της «επιθυμώ», γίνεται άλλη.....



τα λόγια που ακουγονται ειναι του ρώσου ποιητη Φιοντόρ Τιούτσεφ, σε ελεύθερη μετάφραση:

...Λατρεύω τα μάτια σου φίλε μου, που παιχνιδίζουν υπέροχα την στιγμή που τα ανασηκώνεις τυχαία και σαν κεραυνός στον ουρανό, αντικρίζεις φευγαλέα τον κόσμο….
Όμως, υπάρχουν, μάτια πιο ελκυστικά, αυτά που καθώς χαμηλώνουν, την στιγμή ενός παθιασμένου φιλιού, διακρίνεις μέσα από τα κλειστά τρεμάμενα βλέφαρα, την θαμπή φλόγα της επιθυμίας......

"I love your eyes, my dear
Their splendid sparkling fire
When suddenly you raise them so
To cast a swift embracing glance
Like lightning flashing in the sky
But there's a charm that is greater still
When my love's eyes are lowered
When all is fired by passion's kiss
And through the downcast lashes
I see the dull flame of desire"
by Fyodor Tyutchev ... a russian poet.
Also the lyrics from Björk's song "The Dull Flame of Desire" (released on her 2007 album Volta)

2010 ....ας ξαναθυμηθούμε για άλλη μια φορά...

Γεννιόμαστε δίχως να το έχουμε επιλέξει, σε έναν κόσμο όπου υποχρεωτικώς μας περιμένει η αλλοτρίωση. Είμαστε όχι μόνον δυνητικά άνθρωποι, αλλά επιπροσθέτως σε κατάσταση πλήρους αλλοτρίωσης, μία κατάσταση η οποία σαφώς δεν αποτελεί την λογική κατάληξη κάποιας φυσικής διαδικασίας. Η αλλοτρίωση σαν παρούσα μοίρα μας, έχει επιτευχθεί αποκλειστικά με την χρήση μίας εξωφρενικής ποσότητας βίας, την οποία επί αιώνες έχουν επιβάλει ανθρώπινα όντα επάνω σε άλλα ανθρώπινα όντα.

(Κείμενο από το βιβλίο toy Ronald David Laing «Η Πολιτική της Εμπειρίας και το Παραδείσιο Πουλί»)
.....
Σε τουτο τον κοσμο και "...κάτω απο το βαρος της εκμηδενιστικης δυναμης του μεταβιομηχανικου πολιτισμου και του διχως περιεχομενου ορθολογισμου ...."
πως ζούμε πια?
Θυμήθηκα...την τριλογία/ντοκυμαντερ της ζωης (στην γλωσσα των ινδιάνων Χόπι, Ζωή σημαίνει Κάτσι/Quatsi,)του Γκοντφρευ Ρέντζιο (Godfrey Reggio), γνωστα
ως:
Koyaanisqatsi (Ζωή σε Ανισσοροπία-1975/1982),



Powaqqatsi (Ζωή σε Μεταμόρφωση-1988),



Naqoyqatsi (Ζωή σε Πόλεμο-2002)....

Sufi Flamengo-Επιθυμία......

....να στριφογυρνώ ντυμένη στα λευκά,
εκστασιασμένη,
γύρω απο το κέντρο μου,
γύρω απο τον κόσμο,
έξω και μέσα,
στον ρυθμό του τίποτα και
του παντός,
άλογη και παράλογη,
άναρθρη και κραυγαλέα,
αγγίζοντας ταυτόχρονα το φώς και το σκοτάδι!

ο φόβος που μας ενώνει....

"Ἡ ἀγάπη εἶναι ὁ φόβος ποὺ μᾶς ἑνώνει μὲ τοὺς ἄλλους
Ὅταν ὑπόταξαν τὶς μέρες μας καὶ τὶς κρεμάσανε σὰ δάκρυα
Ὅταν μαζί τους πεθάνανε σὲ μίαν οἰκτρὴ παραμόρφωση
Τὰ τελευταῖα μας σχήματα τῶν παιδικῶν αἰσθημάτων
Καὶ τί κρατᾷ τάχα τὸ χέρι ποὺ οἱ ἄνθρωποι δίνουν;
Ξέρει νὰ σφίγγει γερὰ ἐκεῖ ποὺ ὁ λογισμός μας ξεγελᾷ
Τὴν ὥρα ποὺ ὁ χρόνος σταμάτησε καὶ ἡ μνήμη ξεριζώθηκε
Σὰ μίαν ἐκζήτηση παράλογη πέρα ἀπὸ κάθε νόημα;
.......
Δὲ βρίσκεις καθρέφτες νὰ φωνάξεις τ᾿ ὄνομά σου
Ἁπλὲς προθέσεις ζωῆς διασφαλίζουν μίαν ἐπικαιρότητα
Ἀνία, πόθοι, ὄνειρα, συναλλαγές, ἐξαπατήσεις.

Κι ἂν σκέφτομαι εἶναι γιατὶ ἡ συνήθεια εἶναι πιὸ προσιτὴ ἀπὸ τὴν τύψη.
Μὰ ποιὸς θα᾿ ρθεῖ νὰ κρατήσει τὴν ὁρμὴ μιᾶς μπόρας ποὺ πέφτει;"

μανωλης αναγνωστακης

συνειρμοί ...

Όσο μπορείς

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.

[1913] κ.καβάφης