Εξεγερμένα Μπαλέτα....

ή αλλιώς...
πως διακόπτεται η ροή της αυτοκινούμενης μιζέριας,
μέσα στην επαναλαμβανόμενη "οδύνη" του γκρίζου νυκτερινού δρόμου,
προτάσσοντας ατρόμητα τις επιθυμίες....απέναντι στις θλίψεις μας!

Η λειτουργία της μνήμης, ως τέχνης να μην ξεχνάμε.....

WISH YOU WERE HERE.....MEMORY!

ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΩ ΜΕ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΑΝΤΙ
ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΝΩ ΜΕ ΤΗ ΛΗΘΗ...ΓΙ΄ΑΥΤΟ.....

συλλέγω τα θραύσματα της μνήμης....

και τα συνδέω με θραύσματα ποίησης...

....Σὰν πρόκες πρέπει νὰ καρφώνονται οἱ λέξεις

Νὰ μὴν τὶς παίρνει ὁ ἄνεμος.....

....Ἤτανε νέοι ἤτανε νέοι, ἦταν παιδιὰ
καὶ ἔτυχε νά ῾ναι καὶ καλὴ σοδειά.....

.....Ξεχασμένος κι ἀτίθασος νὰ περπατῶ
κρατώντας μία σπίθα τρεμόσβηστη στὶς ὑγρές μου παλάμες....

.....Ξέρω: κηρύγματα καὶ ρητορεῖες πάλι, θὰ πεῖς.
Ἔ ναὶ λοιπόν! Κηρύγματα καὶ ρητορεῖες.....

....Τὸ δικό μας τὸ δάσος δὲν τὸ κρύβει ὁ οὐρανός.

Δὲν περνοῦν ἀπὸ δῶ ξυλοκόποι......

.....Κι ἂν σκέφτομαι εἶναι γιατὶ ἡ συνήθεια εἶναι πιὸ προσιτὴ ἀπὸ τὴν τύψη.
Μὰ ποιὸς θα᾿ ρθεῖ νὰ κρατήσει τὴν ὁρμὴ μιᾶς μπόρας ποὺ πέφτει;

-Λές- πῶς περάσαμε ἀσυνείδητα τὰ μεσάνυχτα
Ἕναν ὁλόισιο ἀσφαλτοστρωμένο δρόμο.. ...

....Μὰ τώρα αὐτὸς εἶναι ἁπλὸς θεατὴς
Ἀνώνυμος ἀνθρωπάκος μέσα στὸ πλῆθος

Μὲ τὰ χέρια στὸ στῆθος σὰν ἕτοιμος νεκρὸς
Τώρα πιὰ δὲ χειροκροτεῖ δὲ χειροκροτεῖται.

(Νὰ ξέρεις πάντα τὸ πότε καὶ τὸ πῶς).....

.....(Φτάνει. Μ᾿ αὐτὰ δὲ γράφονται τὰ ποιήματα. Μὴν ἐπιμένεις.
Ἄλλον ἀέρα θέλουν γιὰ ν᾿ ἀρέσουν, ἄλλη «μετουσίωση».
Τὸ παραρίξαμε στὴ θεματογραφία)......

του Μανώλη Αναγνωστάκη

...απο την 6 Ιανουαρίου 2009...

...απο την 6 Ιανουαρίου 2009

Ούτε μια βδομάδα δεν πρόλαβε να περάσει και...
...και ήδη οι ευχές...μεταμορφώθηκαν σε κατάρες...
...το πρωί που ξύπνησα ένιωθα αυτήν την ξινή γεύση της στασιμότητας στο στόμα μου, που ευθύς στέγνωσε. Σαν να με χτύπησε κάτι βαρύ και δυνατό στο κεφάλι. Μπορεί να ήταν και γκλοπ!

Πήρα ένα τσιγάρο απο ένα τσαλακωμένο πακέτο που έγραφε "ΤΣΙΓΑΡΑ ΝΙΚΗΣ" (κλεμμένη η μάρκα απο το 1984 του Οργουελ), κάθησα στο ίδιο σημείο μπροστα στην οθόνη της ΤΒ -σαν απο παντα ίδια-και βλέποντας τα πλάνα, ανθρώπων που βομβαρδίζονται, καίγονται, πνίγονται, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη μας, αναρωτιόμουν για ακόμη μια φορά πως σ΄αυτήν την κατάσταση να επικοινωνήσω με το μέλλον και μ'αυτούς που έρχονται απο αυτό?

...έλεγε και το όμορφο σύνθημα:
"ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΓΙΑΤΙ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ"
Δεκέμβριος, 2008

Το τείχος της ντροπής...τα graffity, o BANKSY...

Η κυβέρνηση του Ισραήλ χτίζει ένα τείχος που περικυκλώνει τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Είναι τρεις φορές ψηλότερο από το τείχος του Βερολίνου και κάποια στιγμή θα καλύπτει 700 χλμ. –την απόσταση από το Λονδίνο μέχρι τη Ζυρίχη. Μετατρέπει την Παλαιστίνη στη μεγαλύτερη «υπαίθρια» φυλακή του κόσμου».

Τα γκράφιτυ του Banksy αποτελούν κομμάτι της καθημερινότητας των Παλαιστινίων στη Βηθλεέμ.

ΜΑΙΟΣ 2007

"The segregation wall is a disgrace…

The possibility I find exciting is

you could turn

the world’s most invasive and degrading structure

in to the world’s longest gallery

of free speech and bad art…"

Banksy

Banksy Graffiti King

ΕΙΘΕ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΑΜΕ ΜΕ ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ...

ΑΠΟ ΤΟ 2008

ΣΤΟ 2009

Συμβολική και η ημέρα της Πρωτοχρονιάς!

Συμβολική και "πρόθυμη"να μοιράσει ευχές και να ανοίξει δρόμο για το καινούργιο.

Και βέβαια η ΖΩΗ οφείλει να έχει την πρωτοκαθεδρία τούτη τη μέρα,

τη μέρα των πυροτεχνημάτων,του γλεντιού,των δώρων και των μελομακαρονοκουραμπιέδων....

τη μέρα της γιορτής!

Είναι όμως έτσι κι αλλιώς γιορτή, γιατί πάντα,

το να θυμάσαι να ζείς καταργεί τον χρόνο του θυμήσου οτι θα πεθάνεις!

Έτσι, αφήνωντας πίσω το "παλιό", (γέρε χρόνε φύγε τώρα....)

αυταπάτες και κοινοτυπίες παντός είδους...χοχο!

σκαρώνω ένα "ελπιδοφόρο" μήνυμα/ευχή:

"Μια εποχή τελειώνει,

μέσα απο τα ερείπιά της

ας βρεθούν επιτέλους

οι καινοτομίες εκείνεις που θα ανοίξουν

τον δρόμο της αληθινής ζωής,

για όλο τον κόσμο και σε όλον τον κόσμο."

....ας μη ξεχνιομαστε...όμως...

όπως έλεγε και ο Φ.Κάφκα (Ημερολόγια),

"Ποιος έχει το μαγικό χέρι για να το χώσει μέσα στον μηχανισμό

χωρίς να του το ξεσκίσουν χίλια μαχαίρια και να του το σκορπίσουν?"

Οταν "πατρίδα" είναι ο φόβος......

Δεν ψάχνω ο εαυτός μου να ναι τόπος δικός μου
ξέρω πως όλα αν μου μοιάζαν θα 'ταν αγγένητη η γη
δε με τρομάζει το τέρας ούτε και ο αγγελός μου
ούτε το τέλος του κόσμου, με τρομάζεις εσύ.

Με τρομάζεις ακόμα, οπαδέ της ομάδας
του κόμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα
διερμηνέα του Θεού, ρασοφόρε γκουρού
τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο
προσεύχεσαι και σκοτώνεις τραυλίζεις ύμνους οργής
έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς
μισείς τον μέσα σου ξένο κι όχι δεν καταλαβαίνω
δεν ξέρω που πατώ και που πηγαίνω.

Εδώ το υπόλοιπο...

ΣΑΜΠΟΤΑΖ.......

Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
Μουσική: Λένα Πλάτωνος

Το τρένο με τις κούκλες των ενοχώνκαι των αραχνιασμένων παραμυθιών
το λένε Happy-End-Express για καμουφλάζ
ΣΑΜΠΟΤΑΖ! Θα του κάνουμε ΣΑΜΠΟΤΑΖ!
Οι κούκλες καθισμενες ζευγαρωτά
κρατώντας χαλασμένα ζαχαρωτά
μέσα σε ροζ και χρυσαφένια αμπαλάζ
ΣΑΜΠΟΤΑΖ! Θα τους κάνουμε ΣΑΜΠΟΤΑΖ!

Κι αν αντί για το τρένο εκτροχιαστούμε εμείς ας πούμε πως ακόμα για μας είναι νωρίς Ίσως να'ρθουν άλλα παιδιά με μάτια λέιζερ και μαλλιά τιρκουάζ και να κάνουνε ΣΑΜΠΟΤΑΖ!

Ζευγάρια κουρδισμένα, μηχανικά
συμβόλαια κρατώντας ερωτικά
χαμογελάνε πίσω απ΄ τα στραβουαλάζ
ΣΑΜΠΟΤΑΖ! Θα τους κάνουμε ΣΑΜΠΟΤΑΖ!
Το τρένο με τις κούκλες των ενοχών
και των αραχνιασμένων παραμυθιών
μέσα μας εχει χαραχτεί σαν τατουάζ
ΣΑΜΠΟΤΑΖ! Θα του κάνουμε ΣΑΜΠΟΤΑΖ!