Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2009

Η λειτουργία της μνήμης, ως τέχνης να μην ξεχνάμε.....



WISH YOU WERE HERE.....MEMORY!

ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΩ ΜΕ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΑΝΤΙ
ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΝΩ ΜΕ ΤΗ ΛΗΘΗ...ΓΙ΄ΑΥΤΟ.....


συλλέγω τα θραύσματα της μνήμης....

και τα συνδέω με θραύσματα ποίησης...


....Σν πρόκες πρέπει ν καρφώνονται ο λέξεις

Ν μν τς παίρνει νεμος.....

....Ἤτανε νέοι τανε νέοι, ταν παιδι
κα τυχε νά ναι κα καλ σοδειά.....

.....Ξεχασμένος κι τίθασος ν περπατ
κρατώντας μία σπίθα τρεμόσβηστη στς γρές μου παλάμες....

.....Ξέρω: κηρύγματα κα ρητορεες πάλι, θ πες.
να λοιπόν! Κηρύγματα κα ρητορεες.....

....Τ δικό μας τ δάσος δν τ κρύβει ορανός.

Δν περνον π δ ξυλοκόποι......

.....Κι ν σκέφτομαι εναι γιατ συνήθεια εναι πι προσιτ π τν τύψη.
Μ ποις θα᾿ ρθε ν κρατήσει τν ρμ μις μπόρας πο πέφτει;

-Λές- πς περάσαμε συνείδητα τ μεσάνυχτα
ναν λόισιο σφαλτοστρωμένο δρόμο.. ...


....Μ τώρα ατς εναι πλς θεατς
νώνυμος νθρωπάκος μέσα στ πλθος

Μ τ χέρια στ στθος σν τοιμος νεκρς
Τώρα πι δ χειροκροτε δ χειροκροτεται.

ξέρεις πάντα τ πότε κα τ πς).....

.....(Φτάνει. Μ᾿ ατ δ γράφονται τ ποιήματα. Μν πιμένεις.
λλον έρα θέλουν γι ν᾿ ρέσουν, λλη «μετουσίωση».
Τ παραρίξαμε στ θεματογραφία)......


του
Μανώλη Αναγνωστάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια: