Η Ιστορία! Ας γελάσω! Η Ιστορία δίχως εξέλιξη είναι κενός λόγος. Δεν είναι καν Ιστορία! Είναι ληχθέν επεισόδιο.
Και....
Ένας κόσμος ακίνητος που νοσταλγεί αδιάκοπα και αγαπά μόνο τα ληγμένα! Ένας κόσμος δίχως βήμα, που ατενίζει τη ποίηση του παρελθόντος. Αυτός ο κόσμος... Σα μια σανίδα που ισορροπεί απάνω στο κυλινδρικό σύμπαν.
Απο τη μια πλευρά, οι εμμονικοί πιστοί στα είδωλα. Όλοι τούτοι οι φανατικοί σαπιοκοιλάδες, οι απαίσιοι κράχτες των χρηματιστηρίων,οι βολεψάκηδες της πρώτης σειράς, που με γλαρά από καύλα μάτια, χειροκροτούν ρυθμικά τη Παράσταση, καταβροχθίζοντας σνάκς σάπιου βοδινού κρέατος. Λατρεύουν, εκστασιασμένοι από τη μέθη της εξουσίας, το θέαμα της τρομοκρατίας,παραληρώντας για την ...νίκη τους!
Από την άλλη πλευρά, οι εμμονικοί των ειδυλλίων, των χαμένων ερώτων, της γελοίας ελιτίστικης περιφρόνησης, αλλά και της γαντοφορεμένης αντίστασης που ποτέ δεν πετά το γάντι σε κανέναν. Απομεινάρια της ατέλειωτης παρεξήγησης μεταξύ συλλογικού και προσωπικού, πάντα επαναπροσδιοριζόμενοι και αιώνιοι μαχητές του τίποτα ως ναρκισσευόμενοι ανθρωποκεντριστές.
Στέκουν σα βαλσαμωμένοι, φυλάγοντας τα ανέξοδα ουρλιαχτά τους!
Ιδού το υποτιθέμενο μεγαλείο της Ιστορίας, που ουδόλως επηρεάζει τη ζωή που συμβαίνει.
Η ζωή θα είναι πάντα αλλού!
Υ.Γ. Πολλοί ορισμοί έχουν δοθεί για την Ιστορία. Πολλή και η χρήση και η κατάχρησή της στη ζωή.
Αλλά για μένα, η Ιστορία είναι του Ανθρώπου.Ο Άνθρωπος τη φτιάχνει, τη διηγιέται, τη γράφει. Και σαν τέτοια, είναι η πορεία της εξέλιξης του, από την υποταγή στους φυσικούς νόμους μέχρι την χειραφέτηση και αυτοπροσδιορισμό του, αφού πρώτα απελευθερωθεί απο τη φυσική νομοτέλεια και μετά από κάθε νομοτέλεια!
Oh give me the words Give me the words That tell me nothing. Oh give me the words Give me the words That tell me everything!
Tο να μιλήσεις σημαίνει νάχεις τις κατάλληλες λέξεις. Ομως, σαν κατέχεις το λόγο και τις λέξεις δεν έχεις τα συναισθήματα και ... ...οταν έχεις τα συναισθήματα πλούσια και δυνατά, δεν υπάρχουν τα λόγια! Πάντα κάτι λείπει! Η Αλήθεια βρίσκεται στον συγκερασμό και των δυο. Στο πάντρεμα ορατών και αοράτων. Και άλλωστε και τα συναισθήματα κρύβουν ιδέες... και μπορούν να διηγούνται!
I'm not here This isn't happening I'm not here, I'm not here....
Σκέφτομαι ...σκέφτηκα.... ....μια υπέροχη ταινία που δεν κατάφερα ακόμη να δω! Θα μου πείτε που ξέρω ότι είναι υπέροχη! Απλά να, μερικά πράγματα τα διαισθανόμαστε και η ομορφιά είναι κάτι που βλέπεις και νιώθεις. Δεν εκλογικεύεται η ομορφιά.
Σύμφωνα με την περσική μυθολογία, υπάρχει μια μαγική πέτρα που τη βάζεις μπροστά σου και της λες όλα σου τα βάσανα, τους πόνους, όλα σου τα μυστικά... Μέχρι που μια μέρα η πέτρα σκάει, εκρήγνυται. Κι εκείνη ακριβώς τη μέρα λυτρώνεσαι.
Η ιστορία, διαδραματίζεται σε μια μουσουλμανική χώρα που βρίσκεται σε πόλεμο. Μια νεαρή γυναίκα μιλά στον άντρα της που είναι σε κώμα, για τη σχέση τους, τα όνειρά της, τη ζωή της, τα θέλω της, για τον πόλεμο, τη βία, τη θρησκεία, το φόβο, τον έρωτα ... Του εξομολογείται για πρώτη φορά αλήθειες που ίσως κάθε γυναίκα σ' αυτόν τον κόσμο, θέλει να πει στο σύντροφο της αλλά δεν το τολμά... Και μάλλον κρύβει μέσα της, αλήθειες γυναικών από κάθε γωνιά της γης. Σε αυτό το παραλήρημα, αποφασίζει να του φανερώσει και τα πιο μεγάλα μυστικά της...
Έτσι, ο άντρας της, γίνεται γι' αυτήν η πέτρα της υπομονής...
