Ένα τάνγκο.....

ένα τάνγκο...θα μας σώσει,
ένα τάνγκο... σ΄΄ενα τρένο θα μας εξημερώσει!

Let's...dance

Aθανασία....το δικό μου νανούρισμα!

Το δικό μου νανούρισμα ......

μ αυτο κοιμήθηκαν στην αγκαλιά μου,

τα παιδιά μου!

Καθρέφτες, ποίηση και..ανθρώπινη φύση.

"..Κάθε αληθινή ανακάλυψη πληρώνεται από τον δημιουργό της με μια μείωση της σπουδαιότητας του ‘Εγώ» του...."
γράφει ενας εξαιρετικός στοχαστής της εποχής μας, ο Πωλ Βαλερύ, στο βιβλίο του "Σημειώσεις του Καθρέφτη".
διαπιστώνοντας οτι «Εγώ είμαι πάντα ένας άλλος».
Πράγματι, κάθε άνθρωπος περιέχει και ενσωματώνει πολλούς άλλους μέσα του, δεν ειναι η μοναχικότητα η ανθρώπινη φύση.
Έπειτα, ο άνθρωπος είναι φύσει ζώο πολιτικό, όπως έλεγε και Αριστοτέλης. Όποιος δε ζει από τη φύση του σε κοινωνία είναι ή ατελής και εκφυλισμένος (αγρίμι) ή ον ανώτερο από τον άνθρωπο (θεός).
Καλά ολα αυτά, αλλα πως όμως θα συγκεράσουμε την ευαισθησία με την νόηση,
την συνείδηση με τον πόνο; Που ειναι η χρυσή τομή;
Ποιά ειναι η αληθινή μας μορφή.
Αν εγώ ειμαι πάντα ένας άλλος τότε ποιος ειμαι εγώ;
Ποιά ειναι η αλήθεια;
Τι περιμένουμε να δούμε στον Καθρέφτη;



Δεν χρειάζομαι συμβολισμούς,
τιποτε ...δεν ειναι κρυμμενο που να θελει αποκρυπτογραφηση....
Η ποίηση ειναι Ποιηση...
Το κοινο σημειο για τους ανθρώπους, ειναι οτι μπροστα σε εναν "Καθρεφτη" εχουν απλά όλοι την επιθυμια να δουν την αλήθεια.

...αντιστέκομαι

η αλλιως..
...χορογραφία της ανθρώπινης αντίστασης...

Tragedy

The Arrival, Giorgio De Chirico (Italian, 1888—1978), 1912—1913, oil on canvas

H πόζα...η φυλακισμένη ψυχή...η έρημη πλατεία...
Ο απο-ανθρωποποιημένος άνθρωπος...
και η καταπιεστική δύναμη των ιδεολογιών,
που τον άδειασαν απο την υπόσταση του και τον βρυκολάκιασαν...
Περιμένωντας την άφιξη (the arrival)...ακίνητος,
δίχως κεφάλι,πετρωμένος
το παρελθόν δεν αλλάζει...
το μέλλον δεν μπορεί να επηρρεαστεί...
ο ισολογισμός της απανθρωπιάς.

"Αν η εξουσια ηταν άνθρωπος δεν θα έπαυε να συγχαίρει τον εαυτό της για οσες συναντήσεις κατόρθωσε να εμποδίσει"...δεν θυμάμαι ποιος το είπε.

Η Πραγματικότητα που μοιραζόμαστε...

Η απαίτηση για κάτι έξω απο την καθημερινή βιωμένη πραγματικότητα,
αυτην που μας συνθλίβει και μας γονατίζει,
ειναι απαίτηση για λίγο φώς μέσα στο σκοτάδι.
Είναι η ανάγκη του καθενός να εναρμονιστεί με τον κόσμο.
Κι ενώ ο άνθρωπος γονατίζει πάνω στα ερείπια της ατομικής του πραγματικότητας,
που ειναι κυρίως εξαπάτηση και μοναξιά,
επιθυμεί όλες τις αλήθειες της μέρας του να τις μοιραστεί.

Γιατί πραγματικότητα που δεν την μοιράζομαι,
ειναι αμφίβολη, θολή και πληκτική και δεν με αφορά.

Η Πραγματικότητα που μοιραζόμαστε...ειναι ενάντια στην καθημερινή αποξένωση.

Magic de Spell - Εμένα οι φίλοι μου - Πλατεία Συντάγματος 15-06-2011.