Η σιωπή των σειρήνων

“Οι Σειρήνες όμως έχουν ένα όπλο πιό φοβερό και από το τραγούδι: τη σιωπή τους. Και πιθανότερο, παρόλο που δεν έτυχε ποτέ, θα ήταν να γλυτώσεις από το τραγούδι τους, παρά από τη σιωπή τους.”

Φράντς Κάφκα, Η σιωπή των σειρήνων




ΟΤΑΝ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΣΙΩΠΗ ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΑΙ ΟΡΓΙΣΜΕΝΗ ΤΟΤΕ ΙΣΩΣ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΑ ΒΛΕΜΜΑΤΑ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΟΣΑ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑΜΕ ΚΑΙ ΖΗΤΗΣΑΜΕ ΜΕ ΚΡΑΥΓΕΣ.....

Άδειο... Τοπίο

Στέρεο Νόβα : Το ταξίδι της φάλαινας

Ζεστό καλοκαίρι, κρατάς ακόμα
κίτρινο αέρα φυσάει ένα μεγάλο στόμα
απ' το ραδιόφωνο οι εκφωνητές ασκούν υπεροχή
ανασταίνουν και θάβουν χωρίς καμιά διακοπή
ασταμάτητα κανάλια τρώνε το μυαλό μας
έχουμε χάσει τόσα που δεν ξέρουμε τι είναι δικό μας
οι φτωχοί ξέρω πως είναι περισσότερο φτωχοί
κι οι πλούσιοι βαριούνται την τρελή τους ζωή
μέσα από έντυπα μας καλούν να ζήσουμε μια άλλη ζωή
μα είναι ζωή αυτή;

...όταν μια οικογένεια ζει μ' ένα μισθό εκατό χιλιάδες
οι τύραννοι χαϊδεύουν κοιλιές μεγάλες
και δεν είναι μόνο αυτό, μας κυνηγούν χιλιάδες μάρκες
έξτρα φόροι, έξτρα Φ.Π.Α., έξτρα σκατά
κι ένας πόλεμος δίπλα μας που κανείς δεν τον σταματά
και κανείς δε διακινδυνεύει
η αγάπη μάς διαφεύγει
κι αντί γι' αυτό ψιθυρίζουμε διαφημίσεις
χρησιμοποιούμε το σεξ για ν' αποφύγουμε τις σχέσεις
κι απ' το ταξίδι της φάλαινας είμαστε τόσο μακριά
σ' ένα παιδικό τραγούδι το μυαλό μου ξυπνά
κι ακούω τα πλοία να διασχίζουν τις θάλασσες
είχα τόσα ωραία πράγματα κι εσύ μου τα χάλασες...

Toxicity in our city....

Conversion, software version 7.0,
Looking at life through the eyes of a tire hub,
Eating seeds as a past time activity,
The toxicity of our city, of our city,

New, what do you own the world?
How do you own disorder, disorder,
Now, somewhere between the sacred silence,
Sacred silence and sleep,
Somewhere, between the sacred silence and sleep,
Disorder, disorder, disorder.




Τοξικότητα

Διαταραχή ή αναταραχή;
Εσείς ;;
Ποιά είναι η διαταραχή σας,
ή κοιμάστε τον υπνο του δικαίου;
Ιερή σιωπή ισως;

Υπάρχει αντίδοτο για το δηλητήριο;


Δεν ξέρετε;
Ρωτήστε να μάθετε επιτέλους.

"Rainin' In Paradize"

"Βρέχει στον Παράδεισο"....
βρέχει κόλαση...
βρέχει ψέμματα...
βρέχει ....

και μεις αιχμάλωτοι,
με τα χέρια σηκωμένα,
βουβοί ακόμα....
άθλιοι και ανήμποροι,
δίχως καν δάκρυα....
άλλωστε πώς;
ειναι τόσο πολύ το νερό....
πως να κλάψεις ....
τι να βραχεί πια...

Με δύναμη ....να ζήσουμε και το 2011.

Τhe hollow men - T. Elliot

"....Αυτός είναι ο τρόπος που τελειώνει ο κόσμος,

όχι μ' ένα πάταγο αλλά μ' ένα λυγμό."





από εδώ:
http://aimof.blogspot.com/2010/11/blog-post_22.html

και το ποίημα του Ελιοτ

είμαστε οι κούφιοι άνθρωποι,
οι βαλσαμωμένοι άνθρωποι
σκύβοντας μαζί
κεφαλοκαύκι γεμισμένο άχυρο. Aλίμονο!
οι στεγνές φωνές μας όταν
ψιθυρίζουμε μαζί
είναι ήσυχες κι ανόητες
σαν άνεμος σε ξερό χορτάρι
ή πόδια ποντικών σε σπασμένο γυαλί
στο ξερό μας κελάρι

σχήμα χωρίς μορφή, σκιά χωρίς χρώμα,
παραλυμένη δύναμη, χειρονομία χωρίς κίνηση

αυτοί που πέρασαν
με ολόισια μάτια, στου θανάτου το άλλο βασίλειο
μας θυμούνται -αν καθόλου μας θυμούνται-
σαν κούφιους ανθρώπους
σα βαλσαμωμένους

μάτια δεν τολμώ να δω στα όνειρα
στου θανάτου το ονειρικό βασίλειο
αυτά δεν εμφανίζονται εκεί:
τα μάτια είναι
ηλιόφως σε μια σπασμένη κολώνα
εκεί, είναι ένα δέντρο χορεύοντας
και φωνές
στου ανέμου το τραγούδισμα
πιο μακρινές και πιο τελεστικές
από ένα μαραμένο αστέρι

ας είμαι όχι πιο κοντά
στου θανάτου το ονειρικό βασίλειο
ας φορέσω επίσης
τις μεταμφιέσεις
αρουραίου τρίχωμα, κοράκου δέρμα, κουρελούδες
σ' έναν αγρό
φερόμενος όπως φέρεται ο άνεμος
όχι πιο κοντά

όχι αυτή την τελική συνάντηση
στου λυκόφωτος το βασίλειο

αυτή είναι η νεκρή χώρα
αυτή είναι του κάκτου η χώρα
εδώ τα πέτρινα είδωλα
σηκώνονται, εδώ λαμβάνουν
την ικεσία ενός χεριού νεκρού ανθρώπου
κάτω απ' το σπίθισμα σβησμένου άστρου

αυτό είναι σαν αυτό
στου θανάτου το άλλο βασίλειο
ξυπνώντας μόνοι
την ώρα που είμαστε
τρέμοντας με τρυφερότητα
χείλη που θα φιλούσαν
κάνουν προσευχές σε τσακισμένες πέτρες

αόμματοι
αν δεν τα μάτια μας ξαναφανούν
όπως το αέναο άστρο
του πολύφυλλου ρόδου
στου θανάτου το λυκοφωτικό βασίλειο
η ελπίδα μόνο
των κενών ανθρώπων
των άδειων ανθρώπων

μεταξύ ιδέας
και πραγματικότητας
μεταξύ κίνησης
και δράσης
πέφτει η σκιά

μεταξύ αντίληψης
και δημιουργίας
πέφτει η σκιά

η ζωή είναι πολύ μακριά

μεταξύ πόθου
και σπασμού
μεταξύ δύναμης
και ύπαρξης
μεταξύ ουσίας
και πτώσης
πέφτει η σκιά
γιατί δικό σου είναι το βασίλειο

γιατί δική σου είναι η ζωή
γιατί η ζωή σου είναι δική σου
δική σου

αυτός είναι ο τρόπος που τελειώνει ο κόσμος
όχι μ' ένα πάταγο αλλά μ' ένα λυγμό

Είναι σκόρπιο και... τρομακτικό ...

... νοσούντες πλέον από τους συνήθεις ιούς της φοβίας και της ενοχής,
δεν κάνουμε κάτι άλλο από το να ...παραπαίουμε...
εντάξει η κατανόηση επήλθε, όμως...μετά τι;
τρομάζουμε;
ναι αλλά ας θυμηθούμε πως είναι πάντα τρομακτικός ο θάνατος των άλλων...και μέχρι εκεί!
βυθίζομαι στην γνώριμη σκέψη πως κυνηγώντας την ελευθερία δεν συνάντησα τίποτε άλλο παρά την αβάσταχτη ελαφρότητα ...
ερωτες, ιδεολογίες, αυταπάτες, προδοσίες,συγκρούσεις,συμφιλιώσεις,εγκατάλειψη, φυγή, μελαγχολία, διαψεύσεις...
όλα είναι εφήμερα!
φωτίζονται κάποτε από την γοητεία της νοσταλγίας, μα επιστροφή δεν υπάρχει και αυτό τα κάνει όλα επιτρεπτά και συγχωρητέα.
και αυτό το εφήμερο κάνει τη ζωή ανάλαφρη...τόσο ανάλαφρη που πετάει και εσύ δεν την προλαβαίνεις...
γι΄ αυτήν την απουσία βάρους που μας ξεριζώνει απο την "πραγματικότητα"..λέω!
αλλά μήπως δεν είναι εξίσου πραγματικό και αυτό;
έχει κάτι σημασία εν τέλει ;
μήπως...χμ.. να ανασηκώσουμε λίγο το βλέμμα αφού, ως γνωστόν, μέσα στο πηχτό σκοτάδι είναι που φαίνονται καλύτερα τα αστέρια;

Για τις μεταμoρφώσεις....

Ας μην αφορίσουμε, ως είθισται στις μέρες μας, το Σύστημα.
Ας ασχοληθούμε για λίγο μόνον με τις συνέπειες που υφίσταται αυτοί οι οποίοι μένουν εκτός. Ας προβληματιστούμε...απλά...
..με την διαφορετικότητα, την διαφοροποίηση, την διαφορά....το ξένο, το ανοίκειο.

"...One morning, when Gregor Samsa woke from troubled dreams, he found himself transformed in his bed into a horrible vermin...."

Η Μεταμόρφωση
Franz Kafka